Het effect van Aloë vera op Leishmaniasis
Uit onderzoek (16) is gebleken dat Aloë vera met een concentratie van >225 µg/ml vijf Leishmania parasieten met meer dan 50% van de kan remmen in de groei (Figuur 23).Daarnaast blijkt Aloë vera ook goed effectief tegen L. donovani (Figuur 24) (16).
De werking van Aloë vera bestaat, omdat macrofagen weer instaat zijn onder andere NO te produceren. Dit is al beschreven in hoofdstuk 4, maar dit was gedaan zonder de Leishmania parasieten.
Uit ander onderzoek (1) van dezelfde auteur is gebleken dat de L. donovani parasiet minimaal 110 µg/ml Aloë vera moet krijgen om een inhiberend effect waarbij de groei 50% geremd wordt (IC-50) te bereiken (Figuur 25). Het vreemde is dat bij het eerst onderzoek de IC50 bij 6 µg/ml ligt (Figuur 24). De verklaring is dat er een andereproefopzet gebruikt is; bij het eerste onderzoek hebben ze een L. donovani uit een mens gehaald, en in het 2e onderzoek hebben ze de parasiet uit een laboratorium verkregen. De gebruikte Aloë vera is in beide onderzoeken hetzelfde (1, 16).
Verder blijkt de behandeling met Aloë vera ook te zorgen voor apoptose van Leishmania: Bij 87,5 µg/ml gaan de mitochondriën van Leishmania kapot en komt er cytochroom c vrij (1). Cytochroom c zorgt normaal voor het electronen transport over het membraan van een mitochondrium (72). Echter, cytochroom c kan ook zorgen voor apoptose, en wel via twee wegen (72):
1. Cytochroom c stimuleert calcium (Ca2+) afgifte vanuit aangrenzende mitochondria naar het endoplasmatisch reticulum. De Ca2+ bindt aan IP3-receptoren waarna apoptose optreedt.
2. Cytochroom c activeert procaspase-9. Procaspase-9 wordt ook wel apoptosome genoemd. Wanneer apoptosome geactiveerd wordt, activeert die weer caspase-9. Caspase-9 activeert op zijn beurt weer caspase-3, waarna apoptose optreedt.
Met een concentratie van 87,5 µg/ml Aloë vera bleek gedurende 6-72 uur na toediening geen Ca2+verhoging op te treden (1). Vreemd genoeg kan hieruit niet worden aangenomen dat het dus pathway 2 moet zijn. Tijdens onderzoek is namelijk gebleken dat de apoptose ook caspase onafhankelijk is (1). Men heeft achtprotease-inhibitoren (bedoelt voor caspase-3)aan de Leishmania-cellen toegevoegd, en daarna Aloë vera toegevoegd (1). Als resultaat gaf dit niet gekrompen, of gelyseerde cellen weer, wat eigenlijk wel verwacht werd (1, 74).
Aanwijzing voor apoptose is gevonden bij het zichtbaar maken van DNA fragmenten. Een aanleiding om tot apoptose over te gaan is onder andere als het DNA beschadigd is. Tijdens onderzoek is wel gebleken dat er DNA fragmenten voorkwamen, en dus dat het DNA deels afgebroken/beschadigd was (1). Maar onderzoek hiernaar overtuigt mij niet heel erg, omdat het te speculatief en slecht onderbouwd is.
Zoals in de inleiding beschreven, bestaan Aloë vera-bladeren uitverschillende lagen. Niet ieder deel is even geschikt voor medische toepassing. Het blijkt dat de blad afscheiding, dus de buitenkant van de bladeren, het beste werkt tegen L.donovani (Figuur 26) (3).
Geschreven door: Dhr. R.W. Kalicharan BSc. (Universiteit Utrecht, Farmaceutische Wetenschappen)
Rferentielijst:
1. Dutta A, Bandyopadhyay S, Mandal C, Chatterjee M. Aloe vera leaf exudate induces a caspase-independent cell death in Leishmania donovani promastigotes. J Med Microbiol. 2007 May;56(Pt 5):629-36.
3. Dutta A, Sarkar D, Gurib-Fakim A, Mandal C, Chatterjee M. In vitro and in vivo activity of Aloe vera leaf exudate in experimental visceral leishmaniasis. Parasitol Res. 2008 May;102(6):1235-42.
16. Dutta A, Mandal G, Mandal C, Chatterjee M. In vitro antileishmanial activity of Aloe vera leaf exudate: a potential herbal therapy in leishmaniasis. Glycoconj J. 2007 Jan;24(1):81-6.
72. Becker WM, Kleinsmith LJ, Hardin J. The world of the cell. 6th ed. San Francisco: Benjamin Cummings; 2006.
74. Chipuk JE, Green DR. Do inducers of apoptosis trigger caspase-independent cell death? Nat Rev Mol Cell Biol. 2005 Mar;6(3):268-75.